Onverwacht ….

Gisteren heel leuke dag aan zee met de kleindochtertjes.
Terug thuis check ik mijn mail, en
dacht … “ik bel hem”.
Het was 22.30,

“Hem” had ik sinds mei in Outplacement-begeleiding, geen gemakkelijke start, taaie man, van buiten én van binnen, zwaar ontgoocheld en verbitterd door zijn ontslag. Over de reden laat ik mij niet uit, wat de vorm betreft, de manier waarop: beneden alles. Aan de slag dus met iemand verstroefd door emotie en machteloosheid, zijn oren stonden zeker niet naar luisteren. Toch voelde ik een mens waarmee te werken viel.
Emotie is legitiem, dus ik gaf ze de tijd, niet zoveel als hij wel wilde, maar voldoende.

De tijd heeft zijn werk gedaan, en ik ook.
“Hem” zette beetje bij beetje de deur open, hij begon zich te tonen, zijn aantrekkelijke aspecten aan de binnenkant (het is haast altijd zo). Een mens met een serieuze handleiding, gene simpele, maar net dat boeit me zo in het werk.

Een verrassende kerel, soms potdoof, stekels uit, maar clever, pienter, sterk geïnteresseerd in minder gewone zaken, ongewoon principieel ook, en wit-zwart.

Ik excuseerde me voor het late uur, maar hij was heel content, blij dat ik belde
. ik had het verwacht Bob dat je mij ging bellen, ik wist het
. ook nog om dit uur ?
. ‘t is gelijk

ik voelde hem glanzen van de deugd.
“Hem” deed zijn verhaal, was gaan fietsen met zijn vrouw, zij ziet een bordje met “Arbeider gezocht”, hij was al een eind verder. Even terug gereden, job die hem aanstond, buiten werken, fors aanpakken, geen geleuter of gepeuter, ….

’s Anderendaags gaat hij zich aanbieden, gesprek valt mee, CV sprak aan, hadden we ook lang genoeg aan gewerkt, niet zo simpel want (is dat allemaal wel vandoen, steekt dat zo nauw, ….).
De baas was met vakantie, de dame zou hem bellen, en ‘hem’ zou uiterlijk binnen de drie dagen nieuws krijgen.
Zo verliep het, gisteren terug gegaan, een goed gesprek met de baas deze keer over concrete zaken, overeenkomst getekend, aangeworven.

En nu dàt wat de aanzet gaf om dit te schrijven: geen periode als interim, geen echte proefperiode, maar : “We geven je een contract van 2 maanden, en als dan blijkt dat je het echt graag doet, krijg je een vast contract”.

“EN ALS DAN BLIJKT DAT JE HET ECHT GRAAG DOET” ……, en niet “en als we tevreden over je zijn ….”

Een toeval, een détail ??? Zou kunnen, maar ik geloof het niet, uit het hele verhaal word ik gewaar dat het klopt.
. no nonsense bedrijf, niet te groot, door de tijd gegroeid uit een oud-ijzer & recuperatiehandel
. zeer concrete communicatie
. wat kan je, wat kan je niet, … dat ga je hier snel onder de knie krijgen
. geen dure advertentie maar een verzorgd bord aan de straat
. een sobere maar verzorgde site
. twee keer een geïnteresseerd gesprek waarin hij – Duracellmanneke – zich op zijn gemak voelde.

Is dit een Blog-post waard ? JA !
Omdat dit verhaal ingaat tegen al de deprimerende, ontmoedigende berichten die de ronde doen, tegen mensen die nonsens vertellen die niet eens overeind blijven als je even nadenkt, tegen kwakkels, enz ….
Omdat deze zaken het vertrouwen aantasten van mensen die het al moeilijk genoeg hebben.

Het is geen gemakkelijke tijd, akkoord, maar er zijn mogelijkheden voor wie werkt zoekt. Er zouden er meer mogen zijn, ook akkoord, maar het is wat het is.

Je kan je bij het doemdenken neerleggen, of je pakt aan.

Goed om weten
1. Je mag een uitstekende kracht zijn, zolang de mensen die je goed kunnen gebruiken dat niet weten heb je daar niks aan. Het is dus aan jou om je kenbaar te maken, en dat is niet vanzelfsprekend, dat vraagt
– werken, tijd insteken, actief zoeken, niet aflaten, diverse kanalen gebruiken, niet één keer maar bij herhaling
– een op je lijf geschreven CV, geen aangepast ‘goed voorbeeld’ ergens van het net of uit de lessen van je oudste
2. Als aan die voorwaarden voldaan is, dan ben je niet de enige. Bedrijven krijgen veel sollicitaties, en niemand die ze allemaal in detail kan lezen. Jouw CV moet goesting geven om het te lezen en moet kort en helder aangeven wat je naar het bedrijf van je keuze meebrengt.

3. Accepteren dat “geen uitnodiging” niet betekent dat je niet OK bent. Er kunnen verschillende redenen zijn waarom je niet aan de beurt komt, vervelend maar het is gewoon zo. Dat is lastig, dat ontmoedigt, maar daar moet je overheen, alleen of met hulp. Ik kan je talloze voorbeelden geven van mensen die toch geslaagd zijn. Het voorbeeld hierboven is er één van.

Mijn aanbod: klik hier

Mijn doelstelling: dat je ongeacht de reden waarom je werk zoekt,
met een stevige rug en het hoofd rechtop kan gaan solliciteren.

By |2018-01-07T18:31:56+00:00Augustus 15th, 2014|Uncategorized|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment